ดาวยูเรนัส

ดาวยูเรนัสเป็นดาวเคราะห์ดวงที่เจ็ด เส้นผ่านศูนย์กลางราว 50,700 กิโลเมตร ราว 4 เท่าของโลก โคจรรอบดวงอาทิตย์ที่ระยะราว 19 au ครบรอบในราว 84 ปี

ดาวเคราะห์ดวงแรกที่ค้นพบด้วยกล้องโทรทรรศน์

ดาวยูเรนัสสว่างพอที่จะเห็นได้ด้วยตาเปล่าในที่มืดมาก แต่จางและเคลื่อนช้าจนคนโบราณไม่รู้ว่าเป็นดาวเคราะห์ วิลเลียม เฮอร์เชล ค้นพบในปี ค.ศ. 1781 ด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่สร้างเอง นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่มนุษย์พบดาวเคราะห์ดวงใหม่ และทำให้ขนาดของระบบสุริยะที่รู้จักกว้างขึ้นเป็นสองเท่าในทันที

นอนตะแคงหมุน

แกนหมุนของดาวยูเรนัสเอียงราว 98 องศา จึงเหมือนกลิ้งไปตามวงโคจร ตลอดหนึ่งปีของดาวยูเรนัส ขั้วแต่ละข้างจะหันเข้าหาดวงอาทิตย์ต่อเนื่องราว 42 ปี และอยู่ในความมืดอีกราว 42 ปี นักวิทยาศาสตร์คาดว่าการเอียงมากขนาดนี้อาจเกิดจากการถูกวัตถุขนาดใหญ่ชนในอดีต

ยักษ์น้ำแข็ง

ดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนต่างจากดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ เพราะภายในประกอบด้วยสารที่นักดาราศาสตร์เรียกว่า "น้ำแข็ง" เช่น น้ำ แอมโมเนีย และมีเทน เป็นสัดส่วนมาก (ภายในร้อนและความดันสูง สารเหล่านี้จึงไม่ได้เป็นน้ำแข็งแบบที่เรารู้จัก) มีเทนในบรรยากาศดูดกลืนแสงสีแดง ดาวยูเรนัสจึงมีสีฟ้าอมเขียว บรรยากาศของดาวยูเรนัสเย็นถึงราว -224 องศาเซลเซียส เย็นที่สุดในบรรดาดาวเคราะห์

วงแหวนและดวงจันทร์

ดาวยูเรนัสมีวงแหวนบาง ๆ สีเข้ม 13 วง ค้นพบในปี ค.ศ. 1977 ขณะดาวยูเรนัสบังดาวฤกษ์ดวงหนึ่ง และมีดวงจันทร์ที่รู้จักแล้วราว 30 ดวง ซึ่งตั้งชื่อตามตัวละครในบทละครของเชกสเปียร์และอเล็กซานเดอร์ โพป ยานที่เคยไปเยือนดาวยูเรนัสมีเพียงลำเดียวคือวอยเอเจอร์ 2 ในปี ค.ศ. 1986