ดาวเนปจูน

ดาวเนปจูนเป็นดาวเคราะห์ดวงที่แปดและไกลที่สุด อยู่ห่างดวงอาทิตย์ราว 30 au เส้นผ่านศูนย์กลางราว 49,200 กิโลเมตร เล็กกว่าดาวยูเรนัสเล็กน้อยแต่มีมวลมากกว่า โคจรครบรอบในราว 165 ปี นับตั้งแต่ค้นพบ ดาวเนปจูนเพิ่งโคจรครบหนึ่งรอบในปี ค.ศ. 2011

ดาวเคราะห์ที่พบด้วยคณิตศาสตร์

ต้นศตวรรษที่ 19 นักดาราศาสตร์สังเกตว่าดาวยูเรนัสโคจรคลาดจากที่คำนวณไว้เล็กน้อย อูร์แบ็ง เลอ แวรีเย ชาวฝรั่งเศส (และจอห์น คูช แอดัมส์ ชาวอังกฤษ ซึ่งทำงานแยกกัน) จึงคำนวณว่าต้องมีดาวเคราะห์อีกดวงดึงดาวยูเรนัสอยู่ และบอกตำแหน่งที่ควรมองหา โยฮันน์ กัลเลอ พบดาวเนปจูนในปี ค.ศ. 1846 ห่างจากตำแหน่งที่ทำนายไว้ไม่ถึง 1 องศา นับเป็นชัยชนะครั้งสำคัญของกฎแรงโน้มถ่วงของนิวตัน

ลมแรงที่สุด

แม้อยู่ไกลและได้รับพลังงานจากดวงอาทิตย์น้อยมาก ดาวเนปจูนกลับมีลมที่เร็วที่สุดในระบบสุริยะ ราว 2,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ยานวอยเอเจอร์ 2 ถ่ายภาพจุดมืดใหญ่ซึ่งเป็นพายุขนาดเท่าโลกได้ในปี ค.ศ. 1989 ต่อมากล้องฮับเบิลพบว่าพายุแบบนี้เกิดและหายไปภายในไม่กี่ปี ดาวเนปจูนแผ่ความร้อนออกมามากกว่าที่ได้รับจากดวงอาทิตย์ราว 2.6 เท่า แสดงว่ามีแหล่งความร้อนภายใน

ไทรทัน ดวงจันทร์ที่โคจรถอยหลัง

ไทรทันเป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดของดาวเนปจูน และโคจรสวนทางกับการหมุนของดาวเคราะห์ ซึ่งดวงจันทร์ใหญ่ที่เกิดพร้อมดาวเคราะห์ไม่ควรเป็นแบบนั้น จึงเชื่อว่าไทรทันเคยเป็นวัตถุในแถบไคเปอร์ที่ถูกดาวเนปจูนจับไว้ ยานวอยเอเจอร์ 2 พบน้ำพุไนโตรเจนพุ่งจากผิวน้ำแข็งของไทรทัน ในอนาคตอันไกลมาก ไทรทันจะค่อย ๆ โคจรต่ำลงจนถูกแรงน้ำขึ้นน้ำลงฉีกเป็นวงแหวน