ดาวพฤหัสบดี

ดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ เส้นผ่านศูนย์กลางราว 140,000 กิโลเมตร ราว 11 เท่าของโลก มีมวลราว 318 เท่าของโลก หรือราว 2.5 เท่าของดาวเคราะห์ดวงอื่นทั้งหมดรวมกัน โคจรรอบดวงอาทิตย์ที่ระยะราว 5.2 au ครบรอบในราว 12 ปี

ยักษ์แก๊สที่หมุนเร็วที่สุด

ดาวพฤหัสบดีประกอบด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียมเป็นหลัก คล้ายองค์ประกอบของดวงอาทิตย์ ไม่มีผิวแข็งให้ยืน ลึกลงไปความดันสูงมากจนไฮโดรเจนกลายเป็นของเหลวที่นำไฟฟ้าได้ (ไฮโดรเจนโลหะ) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของสนามแม่เหล็กที่แรงที่สุดในบรรดาดาวเคราะห์ ดาวพฤหัสบดีหมุนรอบตัวเองในเวลาไม่ถึง 10 ชั่วโมง เร็วที่สุดในระบบสุริยะ เมฆจึงถูกยืดออกเป็นแถบสีอ่อนสีเข้มขนานกับเส้นศูนย์สูตร

จุดแดงใหญ่

จุดแดงใหญ่เป็นพายุหมุนขนาดใหญ่กว่าโลก ที่นักดาราศาสตร์สังเกตเห็นต่อเนื่องมาอย่างน้อยตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาพายุนี้ค่อย ๆ หดเล็กลง แต่ก็ยังใหญ่กว่าโลก

ดวงจันทร์ของกาลิเลโอ

ดาวพฤหัสบดีมีดวงจันทร์ที่รู้จักแล้วกว่า 90 ดวง สี่ดวงใหญ่ที่สุดค้นพบโดยกาลิเลโอในปี ค.ศ. 1610 และเห็นได้ด้วยกล้องสองตา

• ไอโอ วัตถุที่มีภูเขาไฟคุกรุ่นมากที่สุดในระบบสุริยะ ความร้อนมาจากแรงน้ำขึ้นน้ำลงของดาวพฤหัสบดีที่บีบดวงจันทร์ไปมา
• ยูโรปา มีเปลือกน้ำแข็งห่อหุ้มมหาสมุทรน้ำเค็มที่อาจมีน้ำมากกว่ามหาสมุทรทั้งหมดบนโลก จึงเป็นเป้าหมายสำคัญในการค้นหาสิ่งมีชีวิต
• แกนีมีด ดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ ใหญ่กว่าดาวพุธ และมีสนามแม่เหล็กของตัวเอง
• คัลลิสโต ผิวเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต

การค้นพบว่ามีวัตถุโคจรรอบดาวดวงอื่นที่ไม่ใช่โลก เป็นหลักฐานสำคัญที่ทำให้แนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่งสั่นคลอน

ผู้พิทักษ์หรือผู้ป่วน

แรงโน้มถ่วงมหาศาลของดาวพฤหัสบดีเปลี่ยนวงโคจรของดาวหางและดาวเคราะห์น้อยจำนวนมาก บางครั้งดึงวัตถุพุ่งชนตัวเอง เช่น ดาวหางชูเมกเกอร์-เลวี 9 ที่แตกเป็นชิ้นแล้วพุ่งชนดาวพฤหัสบดีในปี ค.ศ. 1994 แต่บางครั้งก็เหวี่ยงวัตถุเข้ามาในระบบสุริยะชั้นใน ดาวพฤหัสบดีจึงไม่ใช่แค่โล่ป้องกันโลกอย่างที่มักเข้าใจกัน