ดาวเคราะห์น้อย

ดาวเคราะห์น้อยเป็นวัตถุหินหรือโลหะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ มีขนาดตั้งแต่ไม่กี่เมตรไปจนถึงหลายร้อยกิโลเมตร ส่วนใหญ่รูปร่างไม่กลม เพราะมีแรงโน้มถ่วงไม่พอจะดึงตัวเองให้กลม ค้นพบแล้วมากกว่า 1 ล้านดวง

แถบดาวเคราะห์น้อย

ดาวเคราะห์น้อยส่วนใหญ่อยู่ในแถบระหว่างวงโคจรของดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี แรงโน้มถ่วงของดาวพฤหัสบดีรบกวนบริเวณนี้มาตั้งแต่ระบบสุริยะเกิด เศษหินจึงรวมตัวกันเป็นดาวเคราะห์ไม่ได้ มวลของทั้งแถบรวมกันยังน้อยกว่ามวลของดวงจันทร์มาก วัตถุที่ใหญ่ที่สุดในแถบคือดาวเคราะห์แคระซีรีส และดาวเคราะห์น้อยเวสตา

นอกจากแถบหลัก ยังมีดาวเคราะห์น้อยทรอยที่โคจรนำหน้าและตามหลังดาวพฤหัสบดีที่จุดลากรางจ์ และดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกที่วงโคจรเข้ามาใกล้วงโคจรของโลก

เมื่อดาวเคราะห์น้อยชนโลก

เมื่อราว 66 ล้านปีก่อน ดาวเคราะห์น้อยขนาดราว 10 กิโลเมตรพุ่งชนบริเวณคาบสมุทรยูกาตังในเม็กซิโก เกิดหลุมชิกซูลุบ ฝุ่นและเขม่าที่ฟุ้งไปทั่วโลกบังแสงอาทิตย์นานหลายปี นำไปสู่การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ รวมถึงไดโนเสาร์ที่ไม่ใช่นก

ปัจจุบันนักดาราศาสตร์ติดตามดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกอย่างต่อเนื่อง ยังไม่พบดวงใดที่มีขนาดใหญ่และมีโอกาสชนโลกในร้อยปีข้างหน้าอย่างมีนัยสำคัญ ในปี ค.ศ. 2022 ยาน DART ของ NASA พุ่งชนดาวเคราะห์น้อยไดมอร์ฟอสและเปลี่ยนวงโคจรได้สำเร็จ เป็นการทดสอบการป้องกันโลกครั้งแรก ส่วนดาวเคราะห์น้อยอะโพฟิสจะผ่านใกล้โลกมากในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2029 ใกล้กว่าดาวเทียมสื่อสารบางดวง แต่จะไม่ชน

ตัวอย่างจากอวกาศ

ยานฮายาบูสะและฮายาบูสะ 2 ของญี่ปุ่น และยานโอซิริส-เรกซ์ของ NASA เก็บตัวอย่างจากดาวเคราะห์น้อยกลับมายังโลกได้สำเร็จ ตัวอย่างจากริวงูและเบนนูมีกรดอะมิโนและแร่ที่เกิดในน้ำ ช่วยไขปริศนาว่าวัตถุดิบของสิ่งมีชีวิตมาถึงโลกได้อย่างไร