ดาวหาง

ดาวหางเป็นก้อนน้ำแข็งผสมฝุ่นและหิน มักถูกเปรียบว่าเป็น "ก้อนหิมะสกปรก" แกนกลางหรือนิวเคลียสมีขนาดตั้งแต่ไม่กี่ร้อยเมตรถึงหลายสิบกิโลเมตร ผิวนิวเคลียสมืดมาก สะท้อนแสงได้น้อยกว่าถ่านหิน

หัวและหาง

เมื่อดาวหางเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ ความร้อนทำให้น้ำแข็งระเหิดเป็นแก๊สพาฝุ่นออกมา เกิดเป็นหัวดาวหาง (โคมา) ที่อาจกว้างกว่าดาวเคราะห์ และเกิดหาง 2 แบบ

• หางฝุ่น สีขาวอมเหลือง โค้งเล็กน้อย เพราะเม็ดฝุ่นถูกแรงดันของแสงอาทิตย์ผลักออกไปและค่อย ๆ ล้าหลังตามวงโคจร
• หางไอออน สีฟ้า ตรงเป็นเส้น เพราะแก๊สที่แตกตัวเป็นไอออนถูกลมสุริยะพัดออกไปตรง ๆ

หางของดาวหางชี้ออกจากดวงอาทิตย์เสมอ ไม่ได้ลากตามหลังทิศที่ดาวหางเคลื่อนที่ ตอนที่ดาวหางเคลื่อนออกจากดวงอาทิตย์ หางจึงนำหน้าดาวหาง

มาจากไหน

• ดาวหางคาบสั้น (คาบโคจรน้อยกว่า 200 ปี) ส่วนใหญ่มาจากแถบไคเปอร์ เช่น ดาวหางแฮลลีย์ที่กลับมาทุกราว 76 ปี ครั้งต่อไปคือปี ค.ศ. 2061
• ดาวหางคาบยาว มาจากเมฆออร์ตที่อยู่ไกลมาก บางดวงใช้เวลาหลายพันถึงหลายล้านปีต่อรอบ และอาจมาเยือนเพียงครั้งเดียวในประวัติศาสตร์มนุษย์

ดาวหางกับต้นกำเนิดของโลก

ดาวหางเป็นวัตถุที่เปลี่ยนแปลงน้อยมากตั้งแต่ระบบสุริยะเกิด จึงเหมือนแคปซูลเวลา ยานโรเซตตาของ ESA โคจรรอบดาวหาง 67P ระหว่างปี ค.ศ. 2014 ถึง 2016 และพบสารอินทรีย์หลายชนิด นักวิทยาศาสตร์ยังศึกษากันอยู่ว่าน้ำและสารตั้งต้นของสิ่งมีชีวิตบนโลกส่วนหนึ่งมาจากดาวหางหรือไม่

เศษฝุ่นที่ดาวหางทิ้งไว้ตามทางโคจรเป็นต้นกำเนิดของฝนดาวตกหลายกลุ่ม