หน้าหลัก › บทความดาราศาสตร์ › การสังเกตและสำรวจอวกาศ
การสังเกตและสำรวจอวกาศ

อินเทอร์เฟอโรเมทรี: สร้างกล้องขนาดเท่าโลก

Interferometry

อัปเดตล่าสุด

จานรับสัญญาณของ ALMA บนที่ราบสูง Chajnantor ประเทศชิลี
จานรับสัญญาณของ ALMA บนที่ราบสูง Chajnantor ประเทศชิลีภาพ: ESO/C. Malin, CC BY 4.0 (ย่อขนาดจากต้นฉบับ)

กล้องขนาดใหญ่เท่าโลกสร้างไม่ได้ แต่ถ้านำกล้องหลายตัวที่อยู่ห่างกันมาทำงานร่วมกัน ก็แยกรายละเอียดได้ละเอียดเท่ากล้องขนาดเท่าระยะห่างนั้น เทคนิคนี้คือสิ่งที่ทำให้มนุษย์ถ่ายภาพเงาของหลุมดำได้เป็นครั้งแรก

ความละเอียดของกล้องขึ้นกับขนาดหน้ากล้องเทียบกับความยาวคลื่น \theta\approx\lambda/D สำหรับคลื่นวิทยุ ต้องใช้จานขนาดหลายกิโลเมตรจึงจะเห็นรายละเอียดเท่ากล้องแสงธรรมดา ซึ่งสร้างไม่ได้ แต่มีทางออกที่ชาญฉลาด

หลักการ

เมื่อกล้องสองตัวรับคลื่นจากแหล่งเดียวกัน คลื่นจะมาถึงแต่ละตัวในเวลาต่างกันเล็กน้อย ขึ้นกับทิศของแหล่งกำเนิด เมื่อนำสัญญาณทั้งสองมารวมกันอย่างแม่นยำ จะเกิดการแทรกสอด ซึ่งมีข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างของแหล่งกำเนิดในระดับรายละเอียดที่กำหนดโดยระยะห่างระหว่างกล้อง เรียกว่าเส้นฐาน B ยิ่งเส้นฐานยาว ยิ่งเห็นรายละเอียดเล็ก เหมือนเป็นกล้องตัวเดียวที่ใหญ่เท่าระยะห่างนั้น

\theta \approx \frac{\lambda}{B}

กล้องคู่หนึ่งให้ข้อมูลเพียงชิ้นเดียว แต่ถ้ามีกล้องหลายตัวก็มีหลายคู่ และเมื่อโลกหมุน แต่ละคู่จะเห็นแหล่งกำเนิดจากมุมที่เปลี่ยนไป ข้อมูลจึงเติมเต็มขึ้นเรื่อย ๆ จนคอมพิวเตอร์สร้างภาพขึ้นมาได้ เทคนิคนี้เรียกว่าการสังเคราะห์ช่องรับแสง พัฒนาโดย มาร์ติน ไรล์ ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1974

เครือข่ายกล้องที่สำคัญ

ภาพแรกของหลุมดำ

Event Horizon Telescope เป็นเครือข่ายกล้องวิทยุแปดแห่งทั่วโลก ตั้งแต่ฮาวาย ชิลี สเปน จนถึงขั้วโลกใต้ ทำงานที่ความยาวคลื่น 1.3 มิลลิเมตร เส้นฐานยาวเกือบเท่าเส้นผ่านศูนย์กลางโลก ความละเอียดที่ได้คือ ความละเอียดที่ได้คือราว 25 ไมโครพิลิปดา

\theta \approx \frac{1.3\times 10^{-3}\ \mathrm{m}}{1.0\times 10^{7}\ \mathrm{m}} \approx 1.3\times 10^{-10}\ \mathrm{rad} \approx 25\ \text{ไมโครพิลิปดา}

ละเอียดพอจะอ่านตัวหนังสือในปารีสจากนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2019 ทีมนี้เผยภาพแรกของเงาหลุมดำ M87* และในปี ค.ศ. 2022 ภาพของ Sgr A* ใจกลางทางช้างเผือก

อินเทอร์เฟอโรเมทรีกับแสง

ทำได้ยากกว่ามากเพราะความยาวคลื่นสั้น ต้องควบคุมเส้นทางแสงให้แม่นยำในระดับนาโนเมตร และรวมแสงจริงเข้าด้วยกัน ไม่สามารถบันทึกแล้วรวมทีหลังได้ แต่ก็มีที่ทำได้ เช่น กล้อง VLT ของยุโรป ซึ่งรวมกล้องขนาด 8 เมตรสี่ตัว ใช้ติดตามดาวที่โคจรรอบหลุมดำใจกลางทางช้างเผือกอย่างละเอียด

เปิดในเว็บไซต์ NewTutorAstronomy ›

คำศัพท์ในบทความนี้

บทความที่เกี่ยวข้อง