อินเทอร์เฟอโรเมทรี: สร้างกล้องขนาดเท่าโลก
Interferometry
อัปเดตล่าสุด

กล้องขนาดใหญ่เท่าโลกสร้างไม่ได้ แต่ถ้านำกล้องหลายตัวที่อยู่ห่างกันมาทำงานร่วมกัน ก็แยกรายละเอียดได้ละเอียดเท่ากล้องขนาดเท่าระยะห่างนั้น เทคนิคนี้คือสิ่งที่ทำให้มนุษย์ถ่ายภาพเงาของหลุมดำได้เป็นครั้งแรก
ความละเอียดของกล้องขึ้นกับขนาดหน้ากล้องเทียบกับความยาวคลื่น
หลักการ
เมื่อกล้องสองตัวรับคลื่นจากแหล่งเดียวกัน คลื่นจะมาถึงแต่ละตัวในเวลาต่างกันเล็กน้อย ขึ้นกับทิศของแหล่งกำเนิด เมื่อนำสัญญาณทั้งสองมารวมกันอย่างแม่นยำ จะเกิดการแทรกสอด ซึ่งมีข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างของแหล่งกำเนิดในระดับรายละเอียดที่กำหนดโดยระยะห่างระหว่างกล้อง เรียกว่าเส้นฐาน
กล้องคู่หนึ่งให้ข้อมูลเพียงชิ้นเดียว แต่ถ้ามีกล้องหลายตัวก็มีหลายคู่ และเมื่อโลกหมุน แต่ละคู่จะเห็นแหล่งกำเนิดจากมุมที่เปลี่ยนไป ข้อมูลจึงเติมเต็มขึ้นเรื่อย ๆ จนคอมพิวเตอร์สร้างภาพขึ้นมาได้ เทคนิคนี้เรียกว่าการสังเคราะห์ช่องรับแสง พัฒนาโดย มาร์ติน ไรล์ ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1974
เครือข่ายกล้องที่สำคัญ
- Very Large Array ในรัฐนิวเม็กซิโก จาน 27 ใบขนาด 25 เมตร เรียงเป็นรูปตัว Y เลื่อนตำแหน่งได้บนรางรถไฟ
- ALMA ในทะเลทรายอาตากามา ประเทศชิลี ที่ความสูงราว 5,000 เมตร จาน 66 ใบทำงานในย่านมิลลิเมตร ถ่ายภาพจานก่อกำเนิดดาวเคราะห์ที่มีร่องว่างซึ่งดาวเคราะห์อายุน้อยกำลังกวาดอยู่
- VLBI การแทรกสอดแบบเส้นฐานยาวมาก ใช้กล้องที่อยู่คนละทวีป บันทึกสัญญาณพร้อมเวลาจากนาฬิกาอะตอมลงฮาร์ดดิสก์ แล้วนำมารวมกันทีหลังด้วยซูเปอร์คอมพิวเตอร์
ภาพแรกของหลุมดำ
Event Horizon Telescope เป็นเครือข่ายกล้องวิทยุแปดแห่งทั่วโลก ตั้งแต่ฮาวาย ชิลี สเปน จนถึงขั้วโลกใต้ ทำงานที่ความยาวคลื่น 1.3 มิลลิเมตร เส้นฐานยาวเกือบเท่าเส้นผ่านศูนย์กลางโลก ความละเอียดที่ได้คือ ความละเอียดที่ได้คือราว 25 ไมโครพิลิปดา
ละเอียดพอจะอ่านตัวหนังสือในปารีสจากนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2019 ทีมนี้เผยภาพแรกของเงาหลุมดำ M87* และในปี ค.ศ. 2022 ภาพของ Sgr A* ใจกลางทางช้างเผือก
อินเทอร์เฟอโรเมทรีกับแสง
ทำได้ยากกว่ามากเพราะความยาวคลื่นสั้น ต้องควบคุมเส้นทางแสงให้แม่นยำในระดับนาโนเมตร และรวมแสงจริงเข้าด้วยกัน ไม่สามารถบันทึกแล้วรวมทีหลังได้ แต่ก็มีที่ทำได้ เช่น กล้อง VLT ของยุโรป ซึ่งรวมกล้องขนาด 8 เมตรสี่ตัว ใช้ติดตามดาวที่โคจรรอบหลุมดำใจกลางทางช้างเผือกอย่างละเอียด
คำศัพท์ในบทความนี้
- interferometryอินเตอร์เฟอโรเมตรี
- very long baseline interferometryอินเทอร์เฟอโรเมตรีฐานยาวมาก (VLBI)
- aperture synthesisการสังเคราะห์ช่องรับแสง
- Event Horizon Telescopeกล้องโทรทรรศน์ขอบฟ้าเหตุการณ์ (EHT)
- ALMAกล้องโทรทรรศน์วิทยุอัลมา
- Very Large Arrayกล้องโทรทรรศน์วิทยุ VLA
- angular resolutionกำลังแยกเชิงมุม
- baselineเส้นฐาน
บทความที่เกี่ยวข้อง
- ดาราศาสตร์วิทยุ: ฟังเสียงของเอกภพคลื่นวิทยุจากอวกาศเผยให้เห็นสิ่งที่แสงธรรมดามองไม่เห็น ทั้งแก๊สไฮโดรเจนเย็น พัลซาร์ เจ็ตจากหลุมดำ และรังสีที่เหลือจากบิกแบง การค้นพบหลายอย่างที่สำคัญที่สุดในดาราศาสตร์มาจากกล้องวิทยุ
- กล้องโทรทรรศน์ทำงานอย่างไรหน้าที่สำคัญที่สุดของกล้องโทรทรรศน์ไม่ใช่การขยายภาพ แต่คือการรวบรวมแสงให้ได้มากกว่าดวงตาหลายพันเท่า และแยกรายละเอียดที่ชิดกันออกจากกัน ทั้งสองอย่างขึ้นกับขนาดหน้ากล้องเป็นหลัก
- หลุมดำบริเวณที่แรงโน้มถ่วงรุนแรงจนแม้แต่แสงก็หนีออกมาไม่ได้ ตั้งแต่ซากดาวฤกษ์ไปจนถึงยักษ์ใจกลางดาราจักรที่มีมวลหลายพันล้านเท่าดวงอาทิตย์
- Sgr A*: หลุมดำมวลยวดยิ่งใจกลางทางช้างเผือกห่างออกไปราว 26,000 ปีแสงในทิศกลุ่มดาวคนยิงธนู มีวัตถุที่หนักกว่าดวงอาทิตย์สี่ล้านเท่าอยู่ในพื้นที่ที่เล็กกว่าวงโคจรของดาวพุธ นักดาราศาสตร์ใช้เวลาเกือบสามสิบปีติดตามดาวที่โคจรรอบมัน จนพิสูจน์ได้ว่ามันคือหลุมดำ
- โนเบล 1974: ดาราศาสตร์วิทยุ ไรล์และฮิววิชรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ครั้งแรกที่มอบให้งานด้านดาราศาสตร์โดยตรง ยกย่องผู้พัฒนาเทคนิครวมกล้องวิทยุหลายตัวให้เห็นรายละเอียดเท่ากล้องยักษ์ และผู้นำทีมที่ค้นพบพัลซาร์ ซึ่งเป็นการค้นพบที่ยังมีข้อถกเถียงเรื่องเครดิตมาถึงทุกวันนี้