หน้าหลัก › บทความดาราศาสตร์ › รางวัลโนเบล
รางวัลโนเบล

โนเบล 2006: COBE และภาพทารกของเอกภพ

Nobel Prize 2006: Mather, Smoot and COBE

อัปเดตล่าสุด

แผนที่ความต่างของอุณหภูมิรังสี CMB จากดาวเทียม COBE
แผนที่ความต่างของอุณหภูมิรังสี CMB จากดาวเทียม COBEภาพ: NASA Goddard Space Flight Center, COBE Science Working Group, Public domain (ย่อขนาดจากต้นฉบับ)

ดาวเทียม COBE พบว่าแสงที่เหลือจากบิกแบงเป็นวัตถุดำที่สมบูรณ์ที่สุดที่เคยวัดได้ และมีความไม่สม่ำเสมอเล็ก ๆ ระดับหนึ่งในแสนส่วน ซึ่งเป็นเมล็ดพันธุ์ของดาราจักรทั้งหมดในเอกภพ

รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ปี ค.ศ. 2006 มอบร่วมกันให้ จอห์น มาเทอร์ และ จอร์จ สมูท "สำหรับการค้นพบรูปแบบวัตถุดำและความไม่เท่ากันในทิศต่าง ๆ ของรังสีไมโครเวฟพื้นหลังของเอกภพ"

ดาวเทียม COBE

หลังการค้นพบรังสีไมโครเวฟพื้นหลังในปี ค.ศ. 1965 คำถามสำคัญคือสเปกตรัมของมันเป็นวัตถุดำจริงตามที่ทฤษฎีบิกแบงทำนายหรือไม่ และมันสม่ำเสมอเกินไปหรือเปล่า เพราะถ้าเอกภพยุคแรกสม่ำเสมอสมบูรณ์ ดาราจักรจะเกิดขึ้นไม่ได้ การวัดจากพื้นโลกทำได้ยากเพราะไอน้ำในบรรยากาศ NASA จึงส่งดาวเทียม COBE (Cosmic Background Explorer) ขึ้นในปี ค.ศ. 1989 โครงการนี้มีคนทำงานกว่าพันคน มาเทอร์เป็นผู้ประสานงานโครงการโดยรวมและรับผิดชอบเครื่องวัดสเปกตรัม FIRAS ส่วนสมูทรับผิดชอบเครื่องวัด DMR ที่ตรวจความต่างของอุณหภูมิในทิศต่าง ๆ

วัตถุดำที่สมบูรณ์แบบ

เพียงไม่กี่นาทีแรกของข้อมูลจาก FIRAS ก็แสดงสเปกตรัมที่ตรงกับเส้นโค้งของวัตถุดำที่อุณหภูมิ 2.725 เคลวินอย่างสมบูรณ์ เมื่อนำเสนอในการประชุมสมาคมดาราศาสตร์อเมริกันในเดือนมกราคม ค.ศ. 1990 ผู้ฟังลุกขึ้นปรบมือ ความเบี่ยงเบนจากวัตถุดำที่วัดได้น้อยกว่าราว 50 ส่วนในล้านส่วน สเปกตรัมแบบนี้เกิดได้เฉพาะเมื่อรังสีและสสารอยู่ในสมดุลความร้อนอย่างสมบูรณ์ ซึ่งตรงกับเอกภพยุคแรกที่ร้อนและหนาแน่นตามทฤษฎีบิกแบง

ริ้วรอยในเอกภพยุคแรก

ในปี ค.ศ. 1992 ทีมของสมูทประกาศว่าพบความต่างของอุณหภูมิในทิศต่าง ๆ ขนาดเพียงราว 30 ไมโครเคลวิน หรือราวหนึ่งในแสนส่วน

บริเวณที่อุ่นและเย็นกว่าเล็กน้อยเหล่านี้สะท้อนความหนาแน่นที่ต่างกันเล็กน้อยในเอกภพเมื่ออายุ 380,000 ปี แรงโน้มถ่วงค่อย ๆ ขยายความต่างนี้จนกลายเป็นดาราจักรและกระจุกดาราจักรในปัจจุบัน สมูทเปรียบภาพนี้ว่า "ถ้าคุณเป็นคนเคร่งศาสนา นี่เหมือนได้เห็นพระพักตร์ของพระเจ้า" และ สตีเฟน ฮอว์คิง เรียกมันว่า "การค้นพบที่สำคัญที่สุดแห่งศตวรรษ หรืออาจตลอดกาล"

สิ่งที่ตามมา

COBE แยกรายละเอียดได้ราวเจ็ดองศา ดาวเทียม WMAP (ค.ศ. 2001) และ Planck (ค.ศ. 2009) ทำแผนที่ละเอียดกว่ามาก จนวัดอายุ องค์ประกอบ และรูปร่างของเอกภพได้แม่นยำในระดับเปอร์เซ็นต์ เปลี่ยนจักรวาลวิทยาจากสาขาที่เคยมีความคลาดเคลื่อนเป็นเท่าตัวให้กลายเป็นวิทยาศาสตร์ที่แม่นยำ

เปิดในเว็บไซต์ NewTutorAstronomy ›

คำศัพท์ในบทความนี้

บทความที่เกี่ยวข้อง