ซูเปอร์มูน บลูมูน และดวงจันทร์สีเลือด

ซูเปอร์มูน

วงโคจรของดวงจันทร์เป็นวงรี ระยะห่างจากโลกเปลี่ยนระหว่างราว 356,500 กิโลเมตรที่จุดใกล้โลกที่สุด และ 406,700 กิโลเมตรที่จุดไกลโลกที่สุด เมื่อจันทร์เต็มดวงเกิดใกล้จุดใกล้โลกที่สุด สื่อมักเรียกว่าซูเปอร์มูน คำนี้มาจากนักโหราศาสตร์ ไม่ใช่ศัพท์ทางดาราศาสตร์ และไม่มีนิยามที่ตายตัว

ขนาดปรากฏแปรผกผันกับระยะทาง ความสว่างแปรผกผันกับกำลังสองของระยะทาง เทียบระหว่างจันทร์เต็มดวงที่ใกล้ที่สุดกับไกลที่สุด

ดวงจันทร์ใหญ่ขึ้นราว 14% และสว่างขึ้นราว 30% ฟังดูมาก แต่ถ้าไม่มีภาพมาเทียบคู่กัน ตาคนแทบแยกไม่ออก ผลที่วัดได้จริงคือน้ำขึ้นสูงกว่าปกติเล็กน้อย

ภาพลวงตาของดวงจันทร์

ดวงจันทร์ที่เพิ่งขึ้นจากขอบฟ้าดูใหญ่กว่าตอนอยู่กลางฟ้ามาก แต่ถ้าวัดด้วยกล้องถ่ายภาพจะพบว่าขนาดเท่าเดิม (จริง ๆ แล้วเล็กกว่าเล็กน้อย เพราะตอนอยู่ขอบฟ้าห่างจากเราไกลกว่าราวรัศมีโลก) นี่คือภาพลวงตาที่สมองสร้างขึ้นเมื่อเห็นดวงจันทร์เทียบกับต้นไม้และอาคาร ยังไม่มีคำอธิบายที่นักวิทยาศาสตร์เห็นตรงกันทั้งหมด

บลูมูน

ดวงจันทร์ไม่ได้เป็นสีฟ้า ความหมายที่นิยมในปัจจุบันคือจันทร์เต็มดวงครั้งที่สองในเดือนเดียวกันตามปฏิทินสากล ซึ่งเกิดได้เพราะเดือนจันทรคติยาวราว 29.5 วัน สั้นกว่าเดือนในปฏิทินส่วนใหญ่ เกิดราวทุก 2 ถึง 3 ปี ความหมายนี้เกิดจากการตีความผิดในนิตยสารเมื่อปี ค.ศ. 1946 ความหมายเดิมคือจันทร์เต็มดวงครั้งที่สามในฤดูที่มีจันทร์เต็มดวงสี่ครั้ง ดวงจันทร์ที่ดูเป็นสีฟ้าจริงเกิดได้น้อยมาก เมื่อมีฝุ่นหรือควันขนาดเฉพาะในบรรยากาศ เช่น หลังภูเขาไฟกรากะตัวระเบิดในปี ค.ศ. 1883

ดวงจันทร์สีเลือด

ระหว่างจันทรุปราคาเต็มดวง ดวงจันทร์อยู่ในเงามืดของโลก แต่ไม่มืดสนิท แสงอาทิตย์ที่ผ่านบรรยากาศรอบขอบโลกถูกหักเหเข้าไปในเงา แสงสีน้ำเงินถูกกระเจิงออกไประหว่างทาง เหลือแต่แสงสีแดงส้ม ดวงจันทร์จึงเป็นสีแดงอิฐ ถ้ายืนบนดวงจันทร์ตอนนั้น จะเห็นโลกล้อมรอบด้วยวงแหวนสีแดงของพระอาทิตย์ขึ้นและตกทั่วโลกพร้อมกัน ความเข้มของสีขึ้นกับฝุ่นและเมฆในบรรยากาศโลก หลังภูเขาไฟระเบิดใหญ่ ดวงจันทร์อาจมืดจนแทบมองไม่เห็น