โลกในฐานะดาวเคราะห์

โลกเป็นดาวเคราะห์ดวงที่สามจากดวงอาทิตย์ ใหญ่ที่สุดในกลุ่มดาวเคราะห์หิน รัศมีเฉลี่ยราว 6,371 กิโลเมตร มีอายุราว 4,540 ล้านปี และเป็นที่เดียวในเอกภพที่เรารู้แน่ชัดว่ามีสิ่งมีชีวิต

สิ่งที่ทำให้โลกพิเศษ

• น้ำเหลวบนผิว มหาสมุทรปกคลุมราว 71% ของผิวโลก โลกอยู่ในระยะห่างจากดวงอาทิตย์ที่น้ำเป็นของเหลวได้ เรียกว่าเขตเอื้อต่อการอยู่อาศัย
• บรรยากาศ ไนโตรเจนราว 78% และออกซิเจนราว 21% ออกซิเจนจำนวนมากนี้ผลิตโดยสิ่งมีชีวิตที่สังเคราะห์แสง ชั้นโอโซนช่วยกรองรังสีอัลตราไวโอเลต
• สนามแม่เหล็ก เกิดจากเหล็กหลอมเหลวที่ไหลวนในแกนชั้นนอก ช่วยเบี่ยงลมสุริยะและรังสีคอสมิกส่วนใหญ่ออกไป
• แผ่นเปลือกโลก เปลือกโลกแตกเป็นแผ่นที่เคลื่อนที่ช้า ๆ ช่วยหมุนเวียนคาร์บอนระหว่างหิน มหาสมุทร และบรรยากาศ ทำให้อุณหภูมิโลกค่อนข้างคงที่ในระยะยาว

การเคลื่อนที่ของโลก

โลกหมุนรอบตัวเองครบรอบเทียบกับดาวฤกษ์ในราว 23 ชั่วโมง 56 นาที (วันดาราคติ) แต่วันที่เราใช้ (วันสุริยคติ) ยาว 24 ชั่วโมง เพราะโลกต้องหมุนเพิ่มอีกเล็กน้อยเพื่อชดเชยการโคจรไปข้างหน้า โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ด้วยความเร็วราว 30 กิโลเมตรต่อวินาที ครบรอบในราว 365.25 วัน เศษหนึ่งในสี่วันนี้เป็นที่มาของปีอธิกสุรทิน

แกนโลกเอียงราว 23.4 องศา ทำให้เกิดฤดูกาล และแกนนี้ยังส่ายช้า ๆ ครบรอบในราว 26,000 ปี (การหมุนควง) ทำให้ดาวเหนือในอนาคตจะไม่ใช่ดาว Polaris อีกต่อไป

รูปร่างของโลก

โลกไม่ได้กลมสมบูรณ์ การหมุนทำให้โลกป่องออกที่เส้นศูนย์สูตรเล็กน้อย เส้นผ่านศูนย์กลางตามแนวเส้นศูนย์สูตรยาวกว่าแนวขั้วราว 43 กิโลเมตร ชาวกรีกโบราณรู้ว่าโลกกลมมากว่า 2,000 ปีแล้ว และเอราทอสเทนีสยังวัดขนาดโลกได้ใกล้เคียงความจริงจากเงาของแท่งไม้ในสองเมือง