หน้าหลัก › บทความดาราศาสตร์ › ปรากฏการณ์
ปรากฏการณ์

การควงของแกนโลก: ดาวเหนือไม่ได้เป็นดาวเหนือตลอดไป

Precession of the Earth's axis

อัปเดตล่าสุด

แกนหมุนของโลกส่ายวนช้า ๆ เหมือนลูกข่างที่กำลังจะล้ม ครบรอบในราว 26,000 ปี ทำให้ดาวเหนือเปลี่ยนไปตามยุค จุดวิษุวัตเลื่อนไปตามจักรราศี และราศีตามโหราศาสตร์ไม่ตรงกับกลุ่มดาวจริงอีกแล้ว

ลูกข่างที่หมุนเอียง ๆ จะไม่ล้มทันที แต่แกนของมันจะค่อย ๆ ส่ายวนเป็นรูปกรวย โลกก็ทำแบบเดียวกัน แกนหมุนซึ่งเอียงราว 23.4 องศาจากแนวตั้งฉากกับระนาบวงโคจร ส่ายวนครบรอบหนึ่งครั้งในราว 25,800 ปี เรียกว่าการควงของแกนโลก

ทำไมแกนโลกควง

โลกไม่ได้กลมสมบูรณ์ การหมุนรอบตัวเองทำให้โลกป่องออกที่เส้นศูนย์สูตร เส้นผ่านศูนย์กลางตามเส้นศูนย์สูตรยาวกว่าระหว่างขั้วราว 43 กิโลเมตร แรงโน้มถ่วงของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ดึงส่วนป่องนี้ให้เข้าสู่ระนาบเดียวกับวงโคจร เกิดเป็นแรงบิด แต่เพราะโลกกำลังหมุน แรงบิดนี้ไม่ได้ทำให้แกนตั้งตรง แต่ทำให้แกนส่ายวนแทน เหมือนลูกข่าง ดวงจันทร์มีส่วนราวสองในสาม ดวงอาทิตย์ราวหนึ่งในสาม

ดาวเหนือเปลี่ยนไปตามยุค

ขั้วฟ้าเหนือคือจุดที่แกนโลกชี้ไปบนท้องฟ้า เมื่อแกนควง ขั้วฟ้าก็วาดเป็นวงกลมรัศมีราว 23.4 องศาบนท้องฟ้า

ในบางยุค เช่น ปัจจุบันในซีกโลกใต้ ไม่มีดาวสว่างอยู่ใกล้ขั้วฟ้าเลย

จุดวิษุวัตเลื่อนถอยหลัง

การควงทำให้จุดตัดระหว่างเส้นศูนย์สูตรฟ้ากับสุริยวิถีเลื่อนถอยไปทางตะวันตกตามแนวสุริยวิถี ในอัตราราว 50 พิลิปดาต่อปี

\frac{360^\circ}{25{,}800\ \text{ปี}} \approx 50.3\ \text{พิลิปดาต่อปี}

หรือราว 1 องศาทุก 72 ปี ฮิปปาร์คัสค้นพบปรากฏการณ์นี้เมื่อราว 130 ปีก่อนคริสตกาล จากการเทียบตำแหน่งดาวที่เขาวัดกับบันทึกที่เก่ากว่าราวร้อยห้าสิบปี

ผลที่ตามมา

นอกจากการควงช้า ๆ แล้ว แกนโลกยังส่ายเล็กน้อยด้วยคาบราว 18.6 ปีตามวงโคจรของดวงจันทร์ เรียกว่าการนูเทชัน มีขนาดเพียงราว 9 พิลิปดา

เปิดในเว็บไซต์ NewTutorAstronomy ›

คำศัพท์ในบทความนี้

บทความที่เกี่ยวข้อง