แอนะเล็มมาและสมการเวลา: ดวงอาทิตย์ไม่ตรงเวลา
The analemma and the equation of time
อัปเดตล่าสุด
ถ้าถ่ายภาพดวงอาทิตย์ตอนเวลาเดียวกันทุกวันตลอดปี ตำแหน่งที่ได้จะไม่ซ้อนทับกัน แต่เรียงเป็นรูปเลขแปด เพราะดวงอาทิตย์จริงเดินเร็วบ้างช้าบ้างกว่านาฬิกาได้ถึงราว 16 นาที นี่เป็นเหตุผลที่วันที่ดวงอาทิตย์ตกเร็วที่สุดไม่ใช่วันที่กลางวันสั้นที่สุด
นาฬิกาเดินด้วยอัตราคงที่ แต่ดวงอาทิตย์จริงไม่ได้เดินตรงเวลาเช่นนั้น ถ้าดูนาฬิกาแดดเทียบกับนาฬิกาข้อมือตลอดปี จะพบว่านาฬิกาแดดเร็วกว่าได้ถึงราว 16 นาทีในต้นเดือนพฤศจิกายน และช้ากว่าราว 14 นาทีในกลางเดือนกุมภาพันธ์ ความต่างนี้เรียกว่าสมการเวลา
สาเหตุที่หนึ่ง: วงโคจรเป็นวงรี
โลกโคจรเร็วที่สุดตอนใกล้ดวงอาทิตย์ (ต้นเดือนมกราคม) ตามกฎข้อที่สองของเคปเลอร์ ในช่วงนั้นดวงอาทิตย์จึงดูเหมือนเคลื่อนที่ไปทางตะวันออกบนท้องฟ้าเร็วกว่าปกติ โลกต้องหมุนเพิ่มอีกนิดจึงจะเห็นดวงอาทิตย์กลับมาผ่านเมริเดียน วันสุริยคติจึงยาวกว่า 24 ชั่วโมงเล็กน้อย ผลนี้สะสมจนดวงอาทิตย์ช้ากว่านาฬิกาได้ราว 7.7 นาที มีคาบหนึ่งปี
สาเหตุที่สอง: แกนโลกเอียง
ดวงอาทิตย์เคลื่อนไปตามสุริยวิถีซึ่งเอียงจากเส้นศูนย์สูตรฟ้า ใกล้วันวิษุวัต ดวงอาทิตย์เคลื่อนเฉียงขึ้นหรือลงมาก การเคลื่อนไปทางตะวันออกจึงช้าลง ส่วนใกล้วันอายัน ดวงอาทิตย์เคลื่อนขนานกับเส้นศูนย์สูตรและอยู่ห่างจากขั้ว จึงเคลื่อนไปทางตะวันออกเร็วขึ้น ผลนี้มีขนาดราว 9.9 นาที และคาบครึ่งปี
รวมกันเป็นเลขแปด
เมื่อรวมสองผล สมการเวลาเป็นศูนย์ราวสี่ครั้งต่อปี (ราววันที่ 15 เมษายน 13 มิถุนายน 1 กันยายน และ 25 ธันวาคม) ถ้าถ่ายภาพดวงอาทิตย์ตอนเวลาเดียวกันตามนาฬิกาทุกสัปดาห์ตลอดปี ตำแหน่งในแนวตะวันออกตะวันตกจะเลื่อนตามสมการเวลา และตำแหน่งในแนวสูงต่ำจะเลื่อนตามเดคลิเนชัน ภาพที่ได้เป็นรูปเลขแปดที่เรียกว่าแอนะเล็มมา วงหนึ่งของเลขแปดใหญ่กว่าอีกวงเพราะผลของวงรี
วันที่ดวงอาทิตย์ตกเร็วที่สุดไม่ใช่วันที่สั้นที่สุด
ในซีกโลกเหนือ วันเหมายัน (ราว 21 ธันวาคม) มีกลางวันสั้นที่สุด แต่ช่วงนั้นสมการเวลากำลังเปลี่ยนเร็ว เวลาเที่ยงตามดวงอาทิตย์เลื่อนไปช้าลงราววันละครึ่งนาที ผลคือดวงอาทิตย์ตกเร็วที่สุดของปีในต้นเดือนธันวาคม และขึ้นช้าที่สุดในต้นเดือนมกราคม ที่กรุงเทพฯ ดวงอาทิตย์ตกเร็วที่สุดราวปลายเดือนพฤศจิกายน และขึ้นช้าที่สุดราวกลางเดือนมกราคม
ความยาวกลางวัน
ความยาวกลางวันขึ้นกับละติจูด
ความยาวกลางวันคือ
ความยาวกลางวันขึ้นกับละติจูดของผู้สังเกตและเดคลิเนชันของดวงอาทิตย์ ที่เส้นศูนย์สูตร กลางวันยาวราว 12 ชั่วโมงตลอดปี ยิ่งห่างจากเส้นศูนย์สูตร ความยาวกลางวันยิ่งเปลี่ยนมากตามฤดู และในเขตขั้วโลก บางช่วงของปีดวงอาทิตย์ไม่ตกหรือไม่ขึ้นเลย ความยาวกลางวันจริงยังยาวกว่าที่คำนวณจากเรขาคณิตอีกหลายนาที เพราะบรรยากาศหักเหแสง และเพราะนับจากขอบบนของดวงอาทิตย์
คำศัพท์ในบทความนี้
- analemmaแอนาเล็มมา
- equation of timeสมการเวลา
- mean solar timeเวลาสุริยะเฉลี่ย
- perihelionจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
- obliquity of the eclipticความเอียงของสุริยวิถี
- sundialนาฬิกาแดด
บทความที่เกี่ยวข้อง
- เวลาดาราคติและเวลาสุริยคติ: ทำไมดาวขึ้นเร็วขึ้นวันละ 4 นาทีโลกหมุนรอบตัวเองครบหนึ่งรอบเทียบกับดาวฤกษ์ในเวลา 23 ชั่วโมง 56 นาที ไม่ใช่ 24 ชั่วโมง ความต่างเพียงสี่นาทีนี้ทำให้ดาวขึ้นเร็วขึ้นทุกคืน และทำให้ท้องฟ้ายามค่ำเปลี่ยนไปตามฤดูกาล
- วิษุวัตและอายัน: จุดเปลี่ยนของฤดูกาลปีละสองครั้งกลางวันกับกลางคืนยาวเกือบเท่ากัน และปีละสองครั้งดวงอาทิตย์ขึ้นไปเหนือหรือใต้สุด สี่วันนี้เป็นหมุดหมายของฤดูกาลมาแต่โบราณ ประเทศไทยยังมีปรากฏการณ์ดวงอาทิตย์ตรงศีรษะที่เมืองหนาวไม่มีวันได้เห็น
- ฤดูกาลเกิดจากอะไรฤดูกาลเกิดจากแกนโลกที่เอียง ไม่ใช่เพราะโลกเข้าใกล้หรือห่างจากดวงอาทิตย์
- สนธยา: ท้องฟ้าหลังพระอาทิตย์ตกหลังดวงอาทิตย์ตก ท้องฟ้าไม่ได้มืดทันที แสงที่ส่องกระทบบรรยากาศชั้นบนยังกระเจิงลงมาอีกนานเป็นชั่วโมง นักดาราศาสตร์แบ่งช่วงนี้เป็นสามระดับ และรู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไรท้องฟ้าจึงมืดพอสำหรับดูดาราจักรจาง ๆ
- ปฏิทิน: นับวันด้วยดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ปีไม่ได้ยาว 365 วันพอดี และเดือนทางจันทรคติไม่ได้หารปีลงตัว มนุษย์จึงคิดวิธีแทรกวันและเดือนสารพัดแบบเพื่อให้ปฏิทินตรงกับฤดูกาล ตั้งแต่ปีอธิกสุรทินไปจนถึงเดือนแปดสองหนในปฏิทินไทย